vrijdag 7 september 2012

Voor het eerst weet ik het even niet





Ik ben moe. Niet vanwege m’n leeftijd (hoewel echte fysieke “stunts” op 68-jarige leeftijd toch ook tot de uitzonderingen gaan behoren), maar vanwege de verkiezingsdebatten. Toegegeven, ik ging er aanvankelijk voor zitten, maar was eigenlijk bij het eerste debat (geleid door Knevel en v.d. Brink) al teleurgesteld. Omdat ik het journalistiek slecht vond en de discussie daardoor ontaardde in elkaar vliegen afvangen en vluchten in “oneliners”.
Het debat deze week op dinsdagavond vond ik waardevoller en beter georganiseerd: iedereen mocht een paar vragen beantwoorden bij Petra Gijzen en de discussie daarna verliep gestructureerd, waardoor standpunten ook veel duidelijker werden. Maar verder is het elke avond raak bij DWDD, verschijnt bij elk koffieprogramma wel een lijsttrekker en zijn er ook nog eens vele actualiteitenprogramma’s, waarbij de duidelijk door spindoctors gestuurde politici hun “act” opvoeren. Het ontbreekt er nog maar aan, dat de lijsttrekkers niet meedoen aan het programma “sterren springen”, maar eerlijk gezegd moet ik er niet aan denken getuige te zijn van Emile Roemer in zwembroek (zal vast geen spannende zijn….), die van de hoge in het zwembad springt en net als Patty Brard plat terecht komt. Ik moet er niet aan denken om Buma 10 seconden onder water te zien blijven om daarna proestend boven te komen en naar adem te zien happen. À propos: Wilders mag van mij heel lang onder water blijven (springen die 3 bewakers dan synchroon mee van de duikplank?)…….maar dat zal voor u geen verrassing zijn.
Overigens verheug ik mij wel op de confrontatie bij Eva Jinek a.s. zondag, als Wilders en Marijnissen bij haar op de bank plaatsnemen. Ik hoop van ganser harte, dat Marijnissen de vorm van de dag heeft en met de beroeps “oneliner” de vloer eens aanveegt! Benieuwd wat voor vragen de Telegraaf voor blonde Eva heeft voorbereid.
Voor het eerst weet ik het dus niet echt. Ik heb de stemwijzer geprobeerd, maar dat bracht geen verlichting. Kijk ik weet, dat ik een absolute afkeer heb van rechts (PVV en SGP bijvoorbeeld) en van kapitalisme, dat ik ook niet houd van extreem links (ik houd niet van dat eeuwige “de zwakkeren beschermen en eerlijk delen”, dat wel goed bedoeld is, maar veelal ontaardt in teveel overheidszorg). Ik heb een voorkeur voor ruimte voor eigen initiatief en ontplooiing), en weet dat ik eigenlijk een beetje links-liberaal ben, maar welke partij biedt het programma dat daarbij past? Ik houd van “gestuurd liberalisme”: vrijheid in gebondenheid. Gebondenheid door regulering, die “uitbuiting” en “onrechtvaardigheid” voorkomen, die voorkomt, dat liberalisme ontaardt in “egoïsme”, want dat is de afgelopen 20 jaar teveel gebeurd. De aanvankelijk goede bedoelingen van het destijds “paars” zijn in de uitvoering doorgeschoten, waardoor de privatisering de oorspronkelijke intenties heeft ontkend en de verschillen in de maatschappij onevenredig heeft vergroot. Privatisering van de gezondheidszorg is ontaard in teveel marktwerking, er is teveel management ontstaan met te hoge salarissen. Bestuurders van provincies, scholen, gemeenten en woningbouwverenigingen zijn “bankje” gaan spelen met alle gevolgen van dien. Toezichthouders hebben even de andere kant uit gekeken, bang, dat ze riante vergoedingen zouden verspelen als ze ingrepen. Bankmanagers hebben er sowieso een zooitje van gemaakt, maar niemand heeft het daar over vandaag.
Mijn probleem is dus eigenlijk te willen kiezen voor een vorm van liberalisme, dat eerlijk delen ook nastreeft, dat het eigen belang nastreeft in een prettig evenwicht met eerlijkheid en integriteit, dat ook kan zeggen “genoeg is genoeg” in plaats van “we willen alsmaar rijker worden”. Een vorm van liberalisme (dat is dus iets anders dan kapitalisme!), die eigen initiatief stimuleert en ondersteunt, mensen uitdaagt in plaats van te stimuleren tot “achterover leunen”, maar uitwassen voorkomt en streng aanpakt. En ook nog eens de “verbondenheid” tussen verschillende culturen als hoog goed nastreeft en ook concreet maakt in plaats van het woord alleen maar als kreet te gebruiken. Misschien wil wel teveel en is dat niet mogelijk door op 1 partij te stemmen. Misschien is het idee, dat ik in een radioprogramma hoorde (en ook bij DWDD toegelicht zag) niet zo slecht: iedereen krijgt 150 punten te verdelen over maximaal 3 partijen, die hij/zij graag ziet samenwerken na de verkiezingen. Ik ga eraan meedoen (heb me al opgegeven) en nog eens goed kijken welke combinatie van 3 partijen mijn gedroomd “gestuurd liberalisme” het meest benadert.

Bon Ton

Geen opmerkingen: