donderdag 14 februari 2008

Hoe nu verder Peter R. de Vries?

De verwachtingen werden hoog opgekieteld! Peter R. de Vries (laten we hem verder afkorten met PR) verscheen bij Pauw & Witteman om het volk kond te doen van zijn “onthullingen” een paar dagen later. Het lukte de beide presentatoren niet echt ook maar een minuscuul tipje van de sluier op te lichten, al werd PR wel een beetje verrast toen Pauw liet blijken wel enig huiswerk gedaan te hebben met de vaststelling, dat de Engelse versie van PR’s website meer prijs gaf, want immers op Amerika en het “grote geld” was afgestemd. PR slaagde in zijn opzet en kreeg heel Nederland aan de buis op die zondagavond. Meer kijkers dan bij oranje. Hoewel dat ook weer niet zo verbijsterend is gelet op de gemiddelde prestaties van oranje, want ik ben nog niet geneigd na die 0-3 bij KroatiĆ« meteen nieuwe vlaggetjes en ballonnen te gaan inslaan. PR slaagde erin het kijkende publiek linea recta van “boer zoekt vrouw” naar zijn programma te dirigeren. Tot grote tevredenheid van de op de valreep binnengehaalde extra adverteerders. PR zei steeds “de zaak Holloway” te hebben opgelost. Dat mocht al enige verbazing wekken, want naar mijn bescheiden mening is hij nog officier van justitie noch rechter, dus is hij niet geroepen om iets op te lossen, maar laten we het er maar op houden, dat hij dat slechts “overdrachtelijk” bedoelde. Het staat leuk nietwaar, als je dat kunt zeggen. En laten we wel zijn , PR is ook niet de eerste de beste: gedreven, scherp, deskundig en succesvol. De Puttense moordzaak zou zonder hem niet tot een ander einde gekomen zijn immers. Maar ook een succesvol speler kan eens uitglijden. En dat deed PR naar mijn stellige overtuiging. Laten we eens op een rijtje zetten waar PR zich op verkeek:

• Hij had als geen ander kunnen weten, dat Joran (een misselijk makend mannetje, dat een heel ander leven leidt dan zijn mama, die hem zelf nog “respect voor vrouwen” aan mat, in haar optimistische kijk op kinderen in het algemeen en Joran in het bijzonder, veronderstelde) niet alleen een leugenaar was, maar het ook altijd zal blijven. PR had vooraf kunnen inschatten, dat Joran zijn “bekentenis” later zou corrigeren of ontkennen. Of – met dank aan Gerard Spong – zou aangeven, dat de “bekentenis” onder druk van marihuana tot stand gekomen was;
• Hij had als geen ander kunnen weten, dat alleen justitie en politie gemachtigd en geĆ«quipeerd zijn om verhoren af te nemen en bekentenissen vast te stellen. Omdat zo'n verhoor nu eenmaal aan “beschermende” bepalingen onderhevig is. Terecht: de tijd, dat we verdachten tot bekentenissen dwongen door ze te radbraken of door hun nagels uit te trekken, ligt al enige tijd achter ons. En dat mogen we ook best beseffen ondanks het feit, dat we collectief Joran een ongelooflijk “ettertje” vinden……. Verdachten horen beschermd te worden, advocaten horen bij verhoren aanwezig te kunnen zijn etc. Dat is zowel op Aruba als in Nederland behoorlijk geregeld en dat had PR moeten bedenken toen hij in zee ging met Patrick, die wel “slim”, maar niet gekwalificeerd is. Juist PR had moeten bedenken, dat dit verhoor door de eerste de beste advocaat “lek geschoten zou worden”. Dat kan de gemiddelde kijker wel vervelend vinden achteraf, want iedereen ziet Joran natuurlijk graag “hangen”, maar laten we blij zijn, dat we hier een goed rechtssysteem hebben en geen Quantanomo Bay in stand houden;
• Hij had als geen ander kunnen weten, dat alle mogelijke actualiteitenprogramma’s zijn “onthullingen” onder de loep zouden leggen. Daar bleek en blijkt PR niet zo goed tegen te kunnen (zeker niet wanneer dat publieke omroepen zijn….), maar dat is wel hun functie. Het is te makkelijk wanneer PR hier “kinnesinne” suggereert. Als hij in zijn column (in verband met zijn optreden in Amerika) schrijft, dat het raar is, dat hij vooraf bij een praatprogramma vriendelijk ontvangen wordt en tijdens de uitzending (nadat presentatoren snel een glas azijn tot zich genomen hebben….) kritisch wordt benaderd wordt, geeft hij er blijk van niet veel te begrijpen van de taak van journalisten. Als hij verongelijkt is, omdat Matthijs van Nieuwkerk hem niet de gelegenheid gunt voldoende aandacht aan zijn boekje te geven bij DWDD, geeft hij er blijk van, last te hebben van enige frustratie en teleurstelling;
• Hij had als geen ander (hij bijt zich immers al jaren vast in deze zaak) kunnen weten, dat het voor justitie en de rechter in Aruba niet zo eenvoudig zou zijn om de zaak weer te heropenen, nadat eerder onderzoek was afgesloten wegens “gebrek aan bewijsmateriaal”.

Peter R de Vries zou er goed aan doen zich bij gelegenheid ook als een goed verliezer te presenteren en niet zo flauw steeds naar die € 5.000 te verwijzen, die door P&W overigens alleen maar was bedoeld voor de vergoeding van devlieg- en verblijfkosten. De zaak is nog niet afgesloten, de rechter op Aruba kan altijd nog tot heropening besluiten (al wordt dat steeds onwaarschijnlijker), maar het echte bewijs en/of bekentenis zal niet spoedig beschikbaar zijn. PR heeft grote zaken voor elkaar gekregen en daarbij passen trots en tevredenheid. En bescheidenheid, want ook die andere zaken (zoals de herziening van de Puttense moordzaak) zijn uiteindelijk “onder de rechter” afgehandeld. En zo hoort het ook. Ik weet het, er zijn veel mensen in dit land, die zeggen “Joran heeft toch bekend, wat doen we nu moeilijk”. Die mensen zouden mogen beseffen, dat dit geen bekentenis was in de zin van de wetten op de strafvervolging. Die we nu eenmaal niet zo maar in elkaar hebben gezet. Ons collectieve gevoel kan zeggen, dat Joran schuldig is aan het laten verdwijnen van een lijk of zelfs aan het laten verdwijnen van iemand waarvan niet vaststond of ze wel dood was, maar dat neemt allemaal niet weg, dat we – gelukkig – niet in een maatschappij leven waar we mensen op basis van ons “gevoel” gaan veroordelen en berechten. Zowel in ons als in – bijvoorbeeld – het Amerikaanse rechtssysteem is het gebruikelijk, dat iemand een bekentenis doet in een daarvoor toegeruste omgeving in aanwezigheid (desgewenst) van een advocaat. Dat is niet dezelfde omgeving en omstandigheid als een bekentenis doen in een luxe Range Rover tegenover een “goedbedoelende” toevallige vriend. En overigens: Peter R. de Vries ga door met je programma’s! Mocht het je niet lukken om de zaak Holloway rond te krijgen met justitie, is misschien de moord op Gert Nijkamp (de Apeldoornse accordeonwinkeleigenaar) iets om je tanden op stuk te bijten?

Geen opmerkingen: